Japoński teatr

Teatr japoński dzieli się na No, Kyogen, Bunraku oraz Kabuki. Nō (spotykana również pisownia noh) wywodzi się z sarugaku (małpia muzyka), który w VIII wieku rozwinął się z połączenia elementów tańca związanego z uroczystościami rolniczymi, akrobatyki i innych widowisk. Dekoracje w teatrze są bardzo proste. Aktorzy noszą maski i tradycyjne japońskie stroje. Swoje kwestie śpiewnie deklamują i poruszają się bardzo powoli. Kyogen to komediowy aspekt sarugaku. Spektakle wystawiane są w przerwach między sztukami no. Bunraku to teatr lalek, który powstał w XVI wieku. Jest to połączenie akompaniamentu (shamisenu), gry lalek oraz joruri (śpiewnej opowieści). Lalki są bardzo realistyczne, ale o połowę mniejsze od ludzi. Każdą lalką poruszają trzy osoby, które są widoczne na […]

Starożytny taniec na festiwalu Oe Tenmangu

  W Japonii nawet te najstarsze tradycje są wciąż żywe, w szczególności podczas niezliczonej ilości lokalnych festiwali. W świątyni Oe Tenmangu w Setakamachi Ōe w mieście Miyama w prefekturze Fukuoka co roku 20 stycznia można obejrzeć wykonanie najstarszej japońskiej formy teatralnej, jaką jest taniec kōwakamai 幸若舞. Jest to starożytny taniec, który chronologicznie poprzedza nawet te najbardziej tradycyjne i najstarsze formy japońskiego teatru, takie jak noh czy kabuki. Jego początek datuje się na XV wiek, ale największy rozkwit przypadał na epokę Sengoku oraz wczesne Edo (od XVI do początku XVII wieku). Na scenie podczas festiwalu, który jako jedyny w Japonii kultywuje tradycję tańca kōwakamai, znajduje się trzech aktorów – głównego tayū i dwóch […]