Zabawa nie tylko dla dzieci, czyli papierowe sumo – kamizumo 紙相撲

Większość osób jest zaznajomiona z narodowym sportem Japonii, jakim jest sumo (jap. sumō 相撲). Istnieje jednak inna, nieco “lżejsza” wersja tej dyscypliny – lżejsza, ponieważ zawodnicy są z papieru.

Historia kamizumo 紙相撲, sięga czasów, gdy tradycyjne sumo z postawnymi zawodnikami stawało się popularne, czyli w okresie Edo (1603-1868). W tym samym czasie pojawiły się wersje z drewnianymi zawodnikami.

Najczęściej spotykana współcześnie wersja “papierowego sumo” rozgrywa się między dwoma zawodnikami wykonanymi w technice origami lub po prostu wyciętymi z papieru. Stawia się ich na kartonie z narysowanym okręgiem. Gdy walka się rozpoczyna, sumocy stoją w pewnej odległości od siebie. Porusza się nimi poprzez stukanie w karton, czyli “ring”. Zawodnik, który jako pierwszy spadnie z ringu lub opuści jego okrąg, przegrywa.

Istnieje jeszcze bardziej formalny styl kamizumo znany jako kamizumo w stylu Tokugawa (Tokugawa-shiki kamizumo 徳川式神相撲). 17-letni Yoshiyuki Tokugawa w 1954 roku stworzył własną wersję papierowego sumo. Każdy z zawodników miał jedną dłoń uniesioną do góry, a walkę rozpoczynali będąc w kontakcie ze sobą. Stworzył nawet papierowe sumobeya,  czyli stajnie dla zawodników i ranking, dokładnie taki, jak w prawdziwym sumo.

 

Przez lata Tokugawa grał jedynie z przyjaciółmi, jednak w 1974 roku magazyn podchwycił jego pomysł, tym samym rozpoczynając wielki boom kamizumo. Dziś gra nieco straciła na popularności na rzecz gier komputerowych (oczywiście w kamizumo można grać również na komputerze), jednak organizacja zajmująca się tą “lekką” dyscypliną sportową, Nihon Kamizumo Kyokai, przetrwała do dziś, a kamizumo jest wciąż bardzo popularnym hobby wśród japońskich mężczyzn w średnim wieku.

 

 

źródła zdjęć: kamizumo.web.fc2.com, kokuyo-st.co.jp, kyoumen.wixisite.com