Japońskie gry tradycyjne

 

W Japonii od wieków dzieci bawią się kendamą czy bączkiem komą lub puszczają latawce tako. Tradycyjne gry, zabawy i zabawki przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Niektóre gry wymagają zręczności i precyzji, inne logicznego myślenia i wcześniejszego planowania kilkunastu następnych ruchów przeciwnika. Aby zostać mistrzem należy się uzbroić w cierpliwość, a jednocześnie podejść z ciekawością do tego, ile technik, sposobów gry może dać jedna gra!

W Polsce istnieje kilka klubów oraz kół zainteresowań japońskimi grami, np. Klub Japoński organizuje co roku Festiwal Gier i Zabaw, natomiast Koło Gier Japońskich Uniwersytetu Warszawskiego Yorozu przez cały rok organizuje spotkania miłośników gier.

kendamaKendama (けん玉 ) – gra zręcznościowa, która polega na umieszczeniu na młoteczku (ken) przywiązanej do niego na sznurku piłki (dama). Młoteczek składa się z czterech elementów: trzech różnej wielkości miseczek, które różnią się rozmiarem oraz szpica na samej górze młoteczka. Istnieje ponad 1000 technik umieszczenia piłki. Podstawowa technika to umieszczenie piłki w każdym z otworów poczynając od najmniejszego, kończąc na szpicu w jak najkrótszym czasie. Bardzo często w kendamę grają również dorośli, którzy często zrzeszają się w kluby miłośników tej gry.                                     
 go1Go (碁)- jedna z najstarszych gier planszowych na świecie. Grę rozgrywa się na kwadratowej planszy goban przeciętej 19 poziomymi i 19 pionowymi liniami (wykonana z morwy, paulowni lub cedru) za pomocą białych i czarnych kamieni (spłaszczone soczewki o średnicy 22 mm i wysokości 7 mm). Gracze kładą na przemian kamienie na skrzyżowaniach linii. Celem gry jest zdobycie jak największego terytorium. Obszar zdobyty stanowią wolne pola otoczone szczelnie własnymi „kamieniami”.
 shogi2Shogi (将棋)– japońskie szachy rozgrywane na planszy 9×9. Gracze shogi, Sente (Czarny) i Gote (Biały), posiadają po 20 pionków na kształt klina z lekko różniącymi się rozmiarami, które są oznaczone znakami kanji. Rozgrywka odbywa się turowo. Charakterystyczne w shogi jest to, że istnieje możliwość umieszczenia jednej z „zabitych“ figur z powrotem na planszy w miejsce kolejnego ruchu oraz to, że wymagane jest aby każdy ruch szachował króla.
 koma1Koma (独楽) – japoński bączek. Wprawiany jest w ruch za pomocą sznurka nawiniętego wokół osi obrotu. Istnieje wiele rodzajów koma, niektóre z nich wydają dźwięki (gwizd), a np. beigoma wirując zderzają się, niczym zapaśnicy na ringu.
 takoTako (凧) – latawiec wykonany z japońskiego papieru washi i bambusowej ramki. Istnieje wiele kształtów latawców, np. yakko-dako– latawiec w kształcie lokaja z dawnych czasów.