Seifuku 制服- japońskie mundurki szkolne

Japonia wprowadziła mundurki szkolne pod koniec XIX wieku. Obecnie mundurki szkolne są powszechne w publicznych i prywatnych systemach szkolnych.

W większości szkół podstawowych uczniowie nie muszą nosić mundurków do szkoły. Tam, gdzie są one wymagane, wielu chłopców nosi białe koszule, krótkie spodnie i czapki. Młodzi chłopcy często ubierają się bardziej formalnie do zdjęci klasowych niż w inne dni roku szkolnego. Dziewczęce mundurki mogą zawierać szarą plisowaną spódnicę i białą bluzkę. Czasami strój marynarza jest używany dla dziewcząt. Jednolite kody mogą się różnić w zależności od sezonu, aby pracować z otoczeniem i okazją. Często chłopcy i dziewczęta noszą jaskrawo kolorowe czapki, aby zapobiec wypadkom drogowym. Normalne jest noszenie mundurków poza terenami szkoły. Jednak to wychodzi z mody i wielu uczniów na mieście nosi swoje normalne ubrania.


Japońskie tradycyjne mundurki gimnazjalne oraz licealne składają się z wojskowego stylu dla chłopców i stroju marynarza dla dziewcząt. Te mundurki opierają się na formalnym stroju wojskowym z epoki Meiji, wzorowanym na mundurach marynarki w stylu europejskim. Strój marynarza zastępuje niepodzielną hakamę (andon bakama 行 灯 袴) zaprojektowaną przez Shimodę Utako 下田 歌子 w latach 1920–1930. Chociaż ten styl jest nadal w użyciu, wiele szkół przerzuciło się na bardziej zachodni styl mundurków. Składają się one z białej koszuli, krawata, marynarki lub kamizelki ze szkolnym logo oraz dopasowanych spodni (często nie w tym samym kolorze co kamizelka lub sweter) dla chłopców i białej bluzki, krawata, marynarki ze szkolnym logo oraz spódnicą dla dziewczynek.

Źródła zdjęć: clothingfromjapan.com; sapporonichidai.ed.jp


System edukacji w Japonii

W Japonii edukacja jest obowiązkowa z grubsza od 6 do 15 roku życia. Rok szkolny rozpoczyna się w kwietniu, więc prawie wszystkie dzieci, które ukończyły 6 lat do 1 kwietnia każdego roku, uczęszczają do szkoły podstawowej. Po ukończeniu sześciu lat kształcenia podstawowego w szkole podstawowej przechodzą do gimnazjum, w którym uczą się trzy lata przed ukończeniem szkoły. Obowiązkowa edukacja w Japonii kończy się na gimnazjum.

Nie ma egzaminów wstępnych ani opłat za naukę w publicznych szkołach podstawowych i gimnazjach, a podręczniki są rozdawane bezpłatnie. Główne wydatki rodziców lub opiekunów to mundurki, materiały dodatkowe, opłaty za lunch i opłaty za wycieczki szkolne. Wiele prywatnych szkół podstawowych i gimnazjów oferuje jednak większe szanse na dostanie dostanie się do najlepszych szkół średnich i przyciąga wielu kandydatów, mimo niekiedy cholendarnych opłat za studia.

Po ukończeniu obowiązkowej edukacji uczniowie mają cały szereg możliwości wyboru. Istnieje wiele różnych rodzajów instytucji, które oferują kształcenie osób od 15 do 18 lat. Są w nich standardowe szkoły średnie dające kształcenie ogólne, a także szkoły rolnicze, przemysłowe i komercyjne. Możliwe jest również studiowanie w szkole średniej za pośrednictwem korespondencji podczas pracy. Istnieje również pięcioletnie kōtō senmon gakkō 高等専門学校 (technika), które łączą kształcenie ogólne ze specjalistycznym szkoleniem technicznym. W Japonii 98,1% absolwentów absolwentów gimnazjów kontynuuje naukę na jeden z powyższych sposobów.

Na poziomie szkolnictwa wyższego istnieją uniwersytety z czteroletnimi programami, dwuletnie kolegia i senmon gakkō 専門学校 (kolegia zawodowe) z programami trwającymi dwa lub więcej lat. Po ukończeniu studiów można spędzić kolejne dwa lata na studiach specjalistycznych, aby uzyskać tytuł magistra lub trzy bądź więcej lat na doktorat.

Źródła zdjęć: hisgo.com; argumentpress.ro