To dzięki Japończykom mamy białe światło LED-owe!

W roku 1992 trzech naukowców z Japonii wynalazło niebieską diodę LED. Isamu Akasaki, Hiroshi Amano i Shuji Nakamura byli pierwszymi, którym się to udało. W tamtych czasach już dawno posiadaliśmy czerwone i zielone diody. Stworzenie niebieskich było jednak dla naukowców wyzwaniem. Dzięki wynalazkowi Isamu Akasaki, Hiroshi Amano i Shuji Nakamura było możliwe wyświetlenie białego światła.

W dzisiejszych czasach w komputerach i telewizorach z diodami LED możemy każdego dnia oglądać ich dokonanie. Oświetlenie jest obecnie dużo tańsze oraz zużywa dużo mniej energii. Diody LED to wynalazek XXI wieku, bardzo energooszczędne, a przy tym niezwykle trwałe i przyjazne dla środowiska. Przy bardzo niskim zużyciu energii potrafią emitować jasne, białe światło przez niemal 100 000 godzin! Dla porównania, „życie” zwykłej żarówki trwa około 1000 godzin. Ogromna wydajność diody LED skłoniła do większej pracy nad opracowaniem technologii, pozwalającej wykorzystać do maksimum jej właściwości, m.in. poprzez uzyskanie jaśniejszego światła przy minimalnym zużyciu energii.

Physicists who changed the light bulb win Nobel Prize | Science | AAAS
od lewej do prawej: Isamu Akasaki, Hiroshi Amano i Shuji Nakamura.

Za swój wynalazek naukowcy w 2014 otrzymali Nagrodę Nobla z dziedziny fizyki. Naukowcy nad opracowaniem niebieskiego światła, wykorzystywanym w diodach LED pracowali od ponad 30 lat. Przełom w badaniach przyniosła ciężka praca Shuji’ego Nakamury, pracującego dla japońskiej firmy Nichia Chemical. Naukowiec, w przeciwieństwie do zwolenników innego półprzewodnika, skupił swoją uwagę nad związkiem azotku galu, dzięki któremu udało się uzyskać światło barwy niebieskiej.

Japońska kąpiel w spokoju lasu

Chodzi tutaj o 森林浴 (shirin-yoku) czyli kąpiel leśną. Słowo 森林 (shirin) oznacza las, 浴 (yoku) kąpiel. Shirin yoku to terapia umysłu naturą. Chodzi o niechłonięcie swoimi zmysłami otaczającego spokoju. Podczas shirin yoku spacerujemy wolnym, spokojnym krokiem po leśnej ścieżce. Spacer powinien być długi, podczas niego ważne jest wsłuchać się w dochodzące do naszych zmysłów bodźce. Spaceru nie musimy odbywać osobiście ważne jest jednak aby nie rozmawiać ani też nie używać technologii.

Historia shirin yoku zaczęła się w 1982 kiedy to Japońska Agencja Leśnictwa wprowadziła takie pojęcie oraz ideę jako lekarstwo na choroby cywilizacyjne. W 2007 po wielu badaniach nad efektywnością „terapii lasem” powstało Japońskie Stowarzyszenie Medycyny Leśnej. Idea z Japonii rozprzestrzeniła się na Azję, a w ostatnich latach dotarła do krajów „zachodu”.

Jakie są zasady takiego spaceru:

  • Wybieramy miejsce takie jak las, bór czy zagajnik.
  • Na kąpiel leśną poświęcamy średnio około dwóch godzin.
  • Kąpiel leśną można uprawiać samotnie, z przewodnikiem lub w grupie.
  • Jeśli zdecydujemy się na kąpiel leśną w grupie ważnym aspektem jest zachowanie ciszy i skupienie na sobie samym nie otaczających nas osobach.
  • Należy zostawić rozpraszające urządzenia.
  • Podczas spaceru powinniśmy iść spokojnym tempem, nigdzie się nie śpiesząc.
  • Nie jesteśmy na spacerze aby go „odbębnić” dlatego ważne jest zatracenie się w zieleni i uspokojenie gonitwy codziennych myśli.
  • Spacerując po lesie nie zakłada się z góry trasy ani miejsca do którego się dąży.

Japoński komputer nowym rekordzistą

Niedawno, w ten poniedziałek, został pobity rekord na najszybszy komputer na świecie. Rekord ten obecnie należy do Japońskiego super komputera – 富岳 (fugaku). Komputer ten jest 2.8 raza szybszy od IBM znajdującego się w Stanach Zjednoczonych, który był dotychczasowym rekordzistą.

Swoją wygraną Fugaku przerwał pościg jaki od dłuższego czasu miał miejsce między Chinami a USA. Dzięki temu komputerowi Japonia powróciła na piedestał po 11 latach. Fugaku obecnie nie jest w pełni użytkowany, jego oficjalne pełne rozpoczęcie pracy datowane jest na rok 2021. Obecnie komputer jest instalowany w 理化学研究所 (Rikagaku Kenkyūjo, Instytucie Badań Fizycznych i Chemicznych) w Kobe.

Obecnie pracująca część komputera jest wykorzystywana przy walce z koronawirusem. Jego moc obliczeniowa jest wykorzystana do wyliczenia jak wirus może rozprzestrzeniać się w zatłoczonym pociągu przy otwartym oknie a jak w biurze, w którym każdy pracownik jest w osobnej „komórce”.

Nazwa komputera to jeden ze sposobów na powiedzenie „Góra Fuji”, dodatkowo logo komputera wygląda jak ten charakterystyczny szczyt.

Japońscy astronauci w kosmosie

Eksploracje kosmiczne są marzeniem wielu dzieciaków, są też nietypową karierą. Od bardzo dawna marzyliśmy aby odkryć nieznaną nam przestrzeń wokół nas. Znajdujące się na orbicie „latające laboratoria” po raz pierwszy pojawiły się na ustach naukowców w latach 70-tych. Na tych laboratoriach znajdowali się i Japończycy. Japońska agencja kosmiczna to JAXA (Japan Aerospace Exploration Agency, 宇宙航空研究開発機構 [Uchū-Kōkū-Kenkyū-Kaihatsu-Kikō]). W 2019 pisaliśmy o kosmonaucie-dziennikarzu, dziś możecie przeczytać o pozostałych japońskich kosmonautach.

Toyohiro Akiyama (秋山豊寛) był pierwszym Japończykiem w kosmosie. Znajdował się też najkrócej w przestrzeni kosmicznej ze wszystkich bo tylko prawie 8 dni. „Artykuł o nim”

Mamoru Mohri (毛利 衛) urodzony 29 stycznia 1948 roku. Był na dwóch misjach statku kosmicznego: Endeavour STS-47 w roku 1992 oraz Endeavour STS-99 w roku 2000. Łącznie znajdował się 19 dni 04 godziny i 08 minut w przestrzeni kosmicznej. Nie wliczając Toyohiro jest najstarszym kosmonautą japońskim.

Chiaki Mukai (向井 千秋) urodzona 6 maja 1952. Pierwsza Japonka w kosmosie i jedna z dwóch generalnie. Była na dwóch misjach statku kosmicznego: Columbia STS-65 w 1994 oraz Discovery STS-95 w 1998 roku. łącznie znajdowała się 23 dni 15 godzin i 39 minut w przestrzeni kosmicznej.

Koichi Wakata (若田光一) urodzony 1 sierpnia 1963 roku. Znajdował się najdłużej w kosmosie ze wszystkich japońskich kosmonautów bo aż prawie rok – dokładnie 347 dni 08 godzin i 30 minut. Uczestniczył w kilku misjach na przestrzeni 18 lat. Jego pierwszą misją była misja Endeavour STS-72 11.01.1996 – 20.01.1996. Ostatni raz znajdował się w kosmosie między 07.11.2013 a 14.05.2014.

Takao Doi (土井 隆雄) urodzony 18 września 1954 roku. Był na dwóch misjach statku kosmicznego: Columbia STS-87 w roku 1997 oraz Endeavour STS-123 w roku 2008. Łącznie znajdował się 31 dni 10 godzin i 45 minut w przestrzeni kosmicznej.

Soichi Noguchi (野口 聡一) urodzony 15 kwietnia 1965 roku. Był na dwóch misjach statku kosmicznego, podczas drugiej uczestniczył w dwóch ekspedycjach. Pierwszą misją była misja Discovery STS-114, drugą misja Soyuz TMA-17. Łącznie znajdował się 177 dni 03 godzin i 04 minuty w kosmosie.

Akihiko Hoshide (星出 彰彦) urodzony 28 grudnia 1968 roku. Łącznie znajdował się 140 dni 17 godzin i 26 minut w kosmosie. Był na dwóch misjach statku kosmicznego: Discovery STS-124 w 2008 roku oraz Soyuz TMA-05M, w trakcie której uczestniczył w dwóch ekspedycjach ISS-32 i 33 w 2012 roku.

Naoko Yamazaki (山崎 直子) urodzona 27 grudnia 1970 roku. Druga japonka w kosmosie. Łącznie znajdowała się 15 dni 02 godziny i 47 minuty w kosmosie. Uczestniczyła w jednej misji wahadłowca do międzynarodowej stacji kosmicznej: Discovery STS-131 w 2010 roku.

Satoshi Furukawa (古川 聡) urodzony 04 kwietnia 1964 roku. Łącznie znajdował się 167 dni 06 godzin i 12 minut w kosmosie. Uczestniczył w jednej misji statku kosmicznego: Soyuz TMA-02M w trakcie, której brał udział w dwóch ekspedycjach: ISS-28 i 29 w 2011 roku.

Kimiya Yui (油井 亀美也) urodzony 30 stycznia 1970 roku. Łącznie znajdował się minuty w kosmosie. Uczestniczył w jednym locie kosmicznym: Soyuz TMA-17M w trakcie, której brał udział w dwóch ekspedycjach: ISS-44 i 45 w 2015 roku.

Takuya Onishi (大西 卓哉) urodzony 22 grudnia 1975 roku. Łącznie znajdował się 141 dni 16 godzin i 09 minut w kosmosie. Uczestniczył w misji załogowej statku Sojuz do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w trakcie której wziął udział w dwóch ekspedycjach ISS-48 i ISS-49 w 2016 roku.

Norishige Kanai (金井 宣茂) urodzony 05 grudnia 1976 roku. Najmłodszy ze wszystkich wymienionych. Łącznie znajdował się 168 dni 05 godzin i 18 minut w kosmosie. Pomimo tego, że jest najmłodszy jest trzecim najdłużej przebywającym w kosmosie japońskim astronautą. Odbył jedną misję statku kosmicznego na przełomie lat 2017 i 2018: Soyuz MS-07. Od momentu jego powrotu na ziemię 03.06.2018 żaden Japończyk nie znajdował się w przestrzeni kosmicznej.

zdj ze strony: www.esa.int

Dwie częstotliwości prądu w Japonii.

Japończycy zaczęli używać prądu w epoce Meiji. Kanto importowało generatory z Niemiec stąd w tamtych rejonach częstotliwość wynosi 50Hz, w Kanzai generator importowany był z USA o częstotliwości 60Hz. W momencie gdy Japończycy zdali sobie sprawę z problemu jakim jest niejednolita częstotliwość Hertzów na terenie kraju, Japonia była już na tyle rozwinięta, że zmiana nie była opłacalna. Dodatkowo dochodził problem z tym którą stronę zamienić a którą pozostawić. Obecnie problem ten jest rozwiązany w ten sposób, że elektryczne urządzenia takie jak pralki czy mikrofalówki mają przełącznik. Dzięki temu osoby przeprowadzające się z jednego regionu na drugi nie muszą kupować nowych urządzeń. Co ciekawe w środkowej części kraju w tej samej prefekturze oddzielne miasta mogą mieć inną częstotliwość. Warto więc przed podróżą sprawdzić na zapas jaką częstotliwość ma prąd. Dla większości urządzeń ta drobna zmiana nie robi na szczęście różnicy różnicy. Wejście do kontaktu można łatwo zmienić, przejściówka do częstotliwości Hertzów albo nie istnieje albo jest bardzo kosztowna.
Co także ważne w Japonii napięcie wynosi 100 volt. w Polsce jak i w reszcie Europy napięcie wynosi 230 V według normy „PN-IEC 60038”.

zdjęcie ze strony: www.furniturejapan.com

Walki robotów

ROBO-ONE to zawody dwunożnych robotów. Pierwszy konkurs tego typu odbył się w Japonii w 2002 roku, i składał się z dwóch części – „demonstracyjnej”, gdzie sędziowie oceniali samodzielność robotów, po której odbyły się zawody jeden na jednego. Z biegiem lat pojawiło się wiele innych konkursów spod znaku ROBO-ONE, oceniających zmagania robotów w różnych kategoriach. Pojedyncze, pokazowe konkursy miały też miejsce w innych krajach, takich jak Korea Południowa czy Stany Zjednoczone.

Robot KING.PUNI, aktualny lider rankingu ROBO-ONE

Wydarzenia ROBO-ONE:

  • ROBO-ONE – główny konkurs, który odbywa się dwa razy w roku. Część zawodników zmaga się w Tokio, a część w innych, zmieniających się miejscach, co ma zwiększyć popularność konkursu. Zgłoszone roboty najpierw poddawane są serii testów, po czym są prezentowane przed sędziami, którzy oceniają roboty według tajnego klucza. Najlepsze roboty przechodzą do ostatniego etapu, którym są zmagania jeden na jeden w bokserskim systemie K-1 (przeciwnik musi zostać powalony lub wyrzucony z ringu).
  • ROBO-ONE J – zawody „juniorskie”, przeznaczone dla mniejszych robotów, odbywane na takich samych zasadach, jak ROBO-ONE. Wchłonięta przez główny konkurs w 2007 roku, od kiedy są rozgrywane podczas w ramach jednego wydarzenia (nazwana ROBO-ONE Light).
  • ROBO-ONE Special – doroczne zawody w „specjalnych” kategoriach, gdzie roboty otrzymuj specjalne zadanie, takie jak tor przeszkód, rzut piłką czy wspinaczka.
  • ROBO-ONE Grand Prix – każdej zimy najlepsi zawodnicy z ROBO-ONE biorą udział w serii spotkań między sobą, w celu wyłonienia mistrza z danego roku. Zawody odbywają się na terenie całej Japonii, przyciągając najwięcej widzów.
  • ROBO-ONE Technical Conference – doroczna konferencja odbywająca się w Kawasaki, skupiająca się na problemach i zagadnieniach związanych z robotyką oraz rozwojem tego sportu.
  • ROBO-ONE auto – zawody dla robotów autonomicznych (nie sterowanych przez człowieka). Kategoria pojawiła się w 2017 roku.
  • ROBO-ONE Kendo – zawody dla robotów posługujących się mieczami shinai. Równolegle do nich prowadzone są zawody ROBO-Sword, gdzie podobnymi mieczami walczą same ramiona, a nie całe humanoidalne roboty.
Walka pomiędzy dwoma robotami podczas zawodów ROBO-ONE w 2019 roku

Aby wziąć udział w zawodach, należy się zarejestrować przez stronę internetową organizacji, oraz oczywiście posiadać swojego walczącego robota. Większość konstrukcji biorących udział w zawodach to konstrukcje własne, natomiast można też kupić specjalne zestawy pozwalające na zbudowanie jednego z podstawowych projektów, który potem można dowolnie modyfikować i ulepszać.

Zdjęcia ze strony robo-one.com

Kilka słów o jet lagu

Każdy z nas, kto kiedykolwiek podróżował pomiędzy różnymi strefami czasowymi np. z Warszawy do Nowego Jorku czy Singapuru, doskonale wie czym jest Jet lag.  W skrócie jest to stan, kiedy nasz zegar biologiczny po skrzyżowaniu z różnymi strefami czasowymi nie pozwala od razu cieszyć się wypoczynkiem po wylądowaniu.

Podobno nie wszyscy reagujemy na zmianę stref czasowych tak samo. Większość z nas jeszcze kilkanaście godzin po podróży czuje zmęczenie, ma problemy z koncentracją, bóle głowy, a nawet migreny. Petr Duchek – British Airways Commercial Manager na Europę Środkowo-Wschodnią twierdzi: „Jet lag jest do opanowania, jeśli tylko podejmie się odpowiednie kroki w celu jego złagodzenia. Przede wszystkim należy zredukować stres przed i w trakcie podróży, odpowiednio się wyspać, ograniczać spożycie alkoholu i kofeiny. Dobrze jest też zrobić kilka ćwiczeń przed wylotem”.

Jet lag pojawia się przeważnie podczas lotów w kierunku równoleżnikowym (wschód-zachód), a jego nasilenie uzależnione jest od ilości przekraczanych stref czasowych. Nasz organizm gorzej znosi podróże na wschód, ze względu na skrócenie doby w tym regionie. Loty w stronę zachodnią tolerowane są przez nas znacznie lepiej. Okazuje się, że zdecydowanie łatwiej przyzwyczajamy się do dłuższego dnia. Niezależnie jednak, w którym kierunku lecimy, powinniśmy pamiętać o kilku cennych wskazówkach:

Sen, sen i jeszcze raz sen

Zróbmy wszystko, aby dobrze się wyspać przed długim lotem. Sen jest kluczowym sposobem na uniknięcie Jet lag. Ruszanie w podróż z deficytem snu może spowodować, że zarówno wyjazd prywatny jak i służbowy zaliczymy do nieudanych ze względu na złe samopoczucie. Co więcej, jeżeli stresujemy się przed podróżą i budzimy się w środku nocy najlepiej położyć się do łóżka trochę później i wstać wcześniej niż zwykle by zachować ciągłość snu. Dodatkowy wypoczynek w trakcie lotu również pozwala uniknąć zmęczenia po podróży. Z tej przyczyny British Airways już w 1996 roku zaprezentowało w klasie First fotele, które po naciśnięciu jednego guzika zmieniają się w pełni rozkładane ekskluzywne łóżka. W 2000 roku przewoźnik wprowadził te rozwiązanie również do klasy biznes Club World, która funkcjonuje na wszystkich trasach długodystansowych. Warto podkreślić, iż British Airways dzięki swojej kilkudziesięciu miliardowej inwestycji we flotę i usługi jest jednym z niewielu przewoźników na świecie, którzy oferują tak wysoki komfort snu oraz relaksu na pokładach swoich samolotów.

Zgodnie ze swoim zegarem biologicznym

Kiedy pojawia się dysonans pomiędzy zegarem biologicznym a czasem rzeczywistym, zauważamy problemy z zaśnięciem w nowej strefie czasowej. Przed wylotem możemy użyć kalkulatora, który przelicza różnicę godzin i jednocześnie umożliwia kontrolę Jet lag.

W trakcie lotu warto skorzystać z masek na oczy ułatwiających zasypianie bądź zaświecić lampkę, która imitując naturalne światło pozwala nam cieszyć się dniem, gdy według nowej strefy czasowej jest jeszcze noc.

Zwracamy uwagę na nasz talerz

Lekkostrawne jedzenie i proste ćwiczenia fizyczne także ułatwiają dostosowanie się do nowej strefy czasowej. Przed podróżą i w trakcie lotu staraj się jeść regularnie lekkie posiłki, takie jak sałatki, ryby lub delikatne białe mięso. Po wylądowaniu odżywiaj się natomiast według panującej na miejscu strefy czasowej. Zanim wsiądziemy do samolotu należy pomyśleć również o odpowiednim nawodnieniu Wysokości sprzyjają utracie wody, dlatego należy kontrolować ilość spożywanej kawy oraz alkoholu, a w zamian pić wodę, niegazowane napoje i soki. Doskonale w samolotach sprawdza się i smakuje sok pomidorowy. Korzystając z cateringu na pokładach British Airways mamy do wyboru szereg potraw, które doskonale sprawdzają się na wysokościach i umożliwiają nam zminimalizować Jet lag. Dodatkowo każdy z nas w trakcie rezerwacji biletów może zaznaczyć i wybrać na stronie przewoźnika dania dopasowane indywidualnie do naszych potrzeb: dietetyczne, bezglutenowe, wegetariańskie czy wegańskie.

Popularne samochody w Japonii w roku 2020

Japończycy są bardzo przywiązani do swoich rodzimych, sprawdzonych marek samochodowych. Liderami japońskiego rynku sprzedaży samochodów w dalszym ciągu pozostają firmy Toyota i Honda pomimo, iż ta pierwsza odnotowała 9% spadek sprzedaży. Poniższy ranking przedstawia sprzedaż japońskich marek samochodów na wyspach w marcu każdego wymienionego roku. Oprócz marki Daihatsu sprzedaż samochodów zmalała w marcu 2020 względem marca roku 2019.  Najwiekszą stratę odnotowała marka Honda, o 22,95 osób kupiło samochody w porównaniu do poprzedniego roku.

Marka samochodu 2020 Zmiana 2019 2018
Ogółem 747,841 -10,5 836,023 853,736
1 Toyota 356,643 -3,07 367,954 364,354
2 Honda 87,080 -22,95 113,031 114,790
3 Nissan 74,145 -32,5 109,847 125,124
4 Mazda 48,229 -2,64 49,541 54,434
5 Suzuki 34,404 -10,86 38,596 34,886
6 Subaru 30,992 -0,32 31,093 36,923
7 Daihatsu 21,643 55,11 13,953 7,996
8 Lexus 14,766 -22,81 19,130 20,388
9 Mitsubishi 10,933 -32,71 16,248 16,435
10 Pozostałe 69,006 -9,94 76,630 78,406

Jeżeli chodzi o sprzedaż konkretnych modeli samochodów w Lutym 2020 roku, ranking prezentuje się następująco:

Producent Model II 2020
1 Toyota Rise 9,979
2 Nissan Note 9,913
3 Toyota Corolla 9,898
4 Nissan Serena 8,647
5 Toyota Aqua 8,433
6 Toyota Sienta 8,266
7 Honda Fit 8,221
8 Toyota Rumi 7,682
9 Toyota Prius 7,518
10 Honda Fried 7,320

Źródło: JADA

Ranking japońskich szkół wyższych

Co roku publikowany jest Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata, lista 800 najlepszych uczelni wyższych z całego świata, przygotowywany przez Institute of Higher Education przy Uniwersytecie Jio Tong w Szanghaju. Uznawany na całym świecie stanowi sumę m.in. osiągnięć kadry naukowej i studentów w zakresie zdobywania nagród w znaczących konkursach naukowych, liczbie cytowań, publikacji w ważnych czasopismach naukowych. Poniższy ranking przedstawia Uniwersytety Japońskie w kolejności w jakiej występują na owej liście z roku 2019. Japońskie uczelnie wyższe stanowią zdecydowaną elitę i zajmują bardzo wysokie miejsca w rankingu. Co ciekawe, uczelnie z Japonii zajmujące najwyższe pozycje należą do grupy tzw. Siedmiu Narodowych Uniwersytetów, które odegrały znaczącą rolę w tworzeniu japońskiego systemu edukacji uniwersyteckiej. Obecnie są to uczelnie, które znane są ze swoich sukcesów w działalności badawczej (szczególnie nauk przyrodniczych i technicznych). Uczelnie te otrzymują większość rantów naukowych przyznawanych przez japoński rząd. Egzaminy wstępne na te uczelnie są bardzo trudne, ale absolwenci tych uczelni posiadają bardzo dobry punkt wyjścia do wielkiej kariery zawodowej. W Japonii ponad 50% absolwentów szkoły średniej decyduje się na naukę w szkole wyższej. Coraz więcej obcokrajowców decyduje się na naukę na uczelniach wyższych w Japonii z każdym rokiem.

Ranking japońskich uczelni:

 1. University of Tokyo Uniwersytet Tokijski (Tokio)- ma 10 wydziałów, na których kształci się obecnie 28,599 studentów, w tym 4,267 cudzoziemców. Na Uniwersytecie Tokijski studiowali laureaci Nagrody Nobla: Leo Esaki, Masatoshi Koshiba, Yōichirō Nambu (fizycy), Yasunari Kawabata, Kenzaburō Ōe (pisarze). Strona tutaj. Zajmuje 25 miejsce w rankingu.
 2. University of Kyoto Uniwersytet w Kioto (Kioto)- również ma 10 wydziałów, na których kształci się obecnie 22,629 studentów, w tym 2,732 cudzoziemców. Słynie ze swojej działalności badawczej. Kształciło się na nim 8 noblistów (Hideki Yukawa- fizyka, Shinya Yamanaka- medycyna), 2 zdobywców Medalu Fieldsa. Strona tutaj.
Zajmuje 32 miejsce w rankingu.
 3. University of Nagoya Uniwersytet w Nagoya (Nagoya)- ma 9 wydziałów, na których kształci się ok. 15,812 studentów, w tym 2,462 cudzoziemców. Na uczelni studiowało 2 zdobywców Nagrody Nobla: Ryōji Noyori (chemia) oraz Reiji Okazaki (biologia). Strona tutaj.
Zajmuje 90 miejsce w rankingu.
 4-5. OLYMPUS DIGITAL CAMERA Uniwersytet Tohoku (Sendai)- ma 10 wydziałów , na których kształci się obecnie 17,831 studentów, w tym 1,749 cudzoziemców. Jeden z najlepszych instytutów badawczych w Japonii (np. fizyka, farmakologia i toksykologia). Uczył się na nim zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie chemii- Koichi Tanaka. Strona tutaj.
Zajmuje 101-150 miejsce w rankingu.
4-5. Ilustracja Tokyo Institute of Technology (Tokio)- ma 7 wydziałów , na których kształci się obecnie 10,500 studentów, w tym 1,700 cudzoziemców. Uniwersytet znany jest z profili techniczno- przyrodniczych. Strona tutaj.
Zajmuje 101-150 miejsce w rankingu.
6-7. University of Hokkaido Uniwersytet Hokkaido (Sapporo)- na 17 kierunków kształcenia uczy się 18,628 studentów, w tym ok. 2,100 cudzoziemców. Słynie z badań naukowych nad problematyką medycyny genetycznej, nanoinżynierii i bioinżynierii środowiska itd. Uczył się na nim laureat Nagrody Nobla- prof. Akira Suzuki (chemia). Strona tutaj.
Zajmuje 151-200 miejsce w rankingu.

Historia ruchu lewostronnego w Japonii

Na wstępie chciałabym opowiedzieć pokrótce historię ruchu prawostronnego na świecie. Nim samochody zostały wynalezione obowiązywał ruch lewostronny. Rycerze jak i osoby noszące miecz woleli trzymać miecz po lewej stronie. Większość społeczeństwa jest praworęczna, umiejscowienie pochwy po lewej dawało lepszy i szybszy dostęp do miecza. Dodatkowo dzięki temu że miecze były na zewnątrz w ruchu lewostronnym, nie było problemu ze zderzaniem co gdyby się zdarzyło mogło prowadzić do pojedynku. Osobom praworęcznym jest też łatwiej wejść na konia od lewej strony, szczególnie z mieczem u boku. Dodatkowo łatwiej wejść na konia z boku drogi a nie na jej środku. Jeśli więc ktoś wchodzi po lewej stronie, naturalną koleją rzeczy po tej też zostaje. W 1700 roku przewoźnicy zaczęli używać wozów do przewozu towaru. Wozy te nie miały siedzenia tak więc przewoźnik siadał na lewym koniu aby prawą ręką było mu wygodniej uderzać batem wszystkie konie. Ponieważ tak jak w dzisiejszych autach, przewoźnicy siedzieli z lewej strony chcieli aby inni mijali ich także z lewej aby łatwiej mogli zobaczyć czy ktoś na nich nie wpadnie. Jechali więc z prawej strony co zaczęło kolidować z obecnie przyjętym ruchem. Oficjalną zasadę wprowadził dopiero Napoleon w 1794. W wielkiej Brytanii ruch pozostał lewostronny ponieważ Anglia była przeciwna Napoleonowi tak więc i jego zasadzie.

In Yokohama 1874

W Japonii w okresie Edo kiedy to samurajowie rządzili krajem panował ruch lewostronny z tego samego powodu co u nas na początku. Samurajowie poruszali się z Katanami u boku więc woleli przemieszczać się po lewej stronie drogi. W roku 1872 pojawiła się w Japonii pierwsza kolej. Trzy kraje zaproponowały współprace Japońskiemu rządowi, były to: USA, Francja i Wielka Brytania. Wygrała W.Brytania ponieważ jako pierwsza ukończyła budowę torów kolejowych. Jako, że w Wielkiej Brytanii ruch jest lewostronny naturalnym jest że zaimplementowali go także w kolei budowanych dla Japonii. Od tego zaczęła się wielka rozbudowa sieci kolejowej w Japonii. Gdyby to Francja albo Ameryka wygrała w Japonii pewnie byśmy mieli dziś ruch prawostronny. Drogi do podróży konnej odwzorowały ruch lewostronny, w późniejszym czasie samochody także. Po drugiej wojnie światowej kiedy to wojska Amerykańskie zajęły Okinawe, tymczasowo wprowadzono tam ruch prawostronny. Zmiana z potworem na ruch lewostronny nastąpiła 30 lipca 1978 roku.

Samurai Men
Zdjęcie Samurajów z roku 1880, jak widać broń mają po lewej

Niesamowite muzeum kolei

W Japonii pociągi odgrywają dużą rolę. Dobrze znana jest punktualność Japońskich pociągów, która w porównaniu z naszą szokuje wielce. W 2007 roku w mieście Saitama powstało muzeum zbudowane przez JR East.

W muzeum co oczywiste możemy obejrzeć historię pociągów jakie jeździły po torach w kraju kwitnącej wiśni. Począwszy od lokomotyw parowych przez lokomotywy spalinowe po nieużywane już shinkanseny. Oprócz samej wystawy w muzeum możemy dowiedzieć się o tym jak działają pociągi. W specjalnym pokoju możemy zrozumieć pracę jaką wykonują pracownicy kolei każdego dnia i jak ważne jest bezpieczeństwo i współpraca między nimi. Dostępne są też symulatory prowadzenia pociągu. Większość z nich jest darmowa i jedyne co nas ogranicza to kolejki ;). Płatnym symulatorem jest symulator kolei parowej, w ciągu dnia tylko ograniczona ilość odwiedzających może skorzystać z niego.

Muzeum skupia się nie tylko na przeszłości ale i na przyszłości, jedna z wystaw w muzeum jest właśnie temu poświęcona. W sali możemy zobaczyć stację kolejową z przyszłości, stworzyć własny awatar i rozpocząć swoją przygodę.

Ponieważ muzeum znajduje się przy linii kolejowej z ogrodu na dachu budynku możemy oglądać przejeżdżające pociągi.

Muzeum otwarte jest między godziną 10:00 a 18:00 przy czym ostatni odwiedzający wpuszczani są o 17:30. Opłata za wejście to 1330 yen.

Plik PDF po angl z opisanymi atrakcjami: „link”

Uzupełniona lista zabytków UNESCO

Pomimo iż zabytki nie przybywają to każdy kraj w kolejnych latach chce aby ich obiekty dziedzictwa kulturowego i dziedzictwa naturalnego znalazły się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Lista została ustanowiona na mocy „Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego”. Co roku Komitet Światowego Dziedzictwa (ang. World Heritage Committee) decyduje o dodaniu nowych obiektów na listę, uprzednio zgłoszonych przez kraje. Najwięcej obiektów znajduje się na terenie Włoch i Chin, oba te państwa mają wpisane 55 obiektów. Japonia posiada 23 obiekty. W 2017 robiliśmy listę, było ich wtedy 20. W ciągu tego czasu przybyły 3 nowe obiekty. Na poprzedniej liście były wymienione tylko zabytki kulturowe w liczbie 16, teraz wymienimy zabytki dziedzictwa naturalnego oraz te o których nie pisaliśmy wcześniej.

Wyspy Ogasawara ( 小笠原群島 ) [rok dodania 2011]- dawniej znane jako wyspy Bonin to archipelag wysp wulkanicznych. Okryte zostały w 1593 roku przez Sadayori Ogasawara, przedstawiciela arystokratycznego rodu Ogasawara. W 1972 roku Wyspy Ogasawara objęte zostały przez rząd japoński ochroną i utworzono tu Park Narodowy Ogasawara. Wyspy Ogasawara oddzielają Morze Filipińskie od Oceanu Spokojnego. Znajdują się 1000 km na południe od Tokio.

Ogasawara Islands - UNESCO World Heritage Centre

Góry Shirakami ( 白神山地 ) [rok dodania 1993] to obszar górski na wyspie Honsiu. Obszar ten rozciąga się od prefektury Aomori do prefektury Akita. Obejmuje ok. 1300 km kwadratowych i na jego terenie możemy obserwować wyjątkową faunę i florę prawie nietkniętą przez człowieka. Na obszarze górskim żyje Japoński czarny niedźwiedź. Góry Shirakami były jednymi z pierwszych obiektów jakie pojawiły się na liście Japońskich zabytków UNESCO.

Półwysep Shiretoko ( 知床半島 ) [rok dodania 2005] położony we wschodniej części japońskiej wyspy Hokkaido, otoczony wodami Morza Ochockiego. Nazwa „Shiretoko” pochodzi od ajnuskiego (język mniejszości etnicznej Japonii na terenie Hokkaido) słowa „sir etok” oznaczającego „koniec ziemi” lub „miejsce, gdzie ziemia wystaje” czyli przylądek. Półwysep porastają cenne gatunki drzew iglastych i okrytonasiennych. Na półwyspie widywane są też foki.

Wyspa Yakushima ( 屋久島 ) [rok dodania 1993] należąca do archipelagu Ōsumi-shotō, znajduje się na południe od wyspy Kiusiu. Wyspę zamieszkują ludzie. Wyspa Yaku jest pokryta gęstym lasem, stanowiąc świetnie zachowany przykład nienaruszonych lasów umiarkowanych, w skład których wchodzi 1900 gatunków i podgatunków. Na wyspie występują 94 endemity, dodatkowo na wyspie znajdują się kilkutysiącletnie drzewa kryptomerii japońskiej nazywane japońskimi cedrami.

Sakralna wyspa Okinoshima i przylegający region Munakata ( 「神宿る島」宗像・沖ノ島と関連遺産群 ) [rok dodania 2017] oddalona o 60 km od zachodniego brzegu wyspy Kyushu jest przykładem miejsca kultywacji tradycyjnej religii. Na terenie wyspy zachowała się archeologiczna dokumentacja tego jak wyglądały obrzędy religijne od IV do IX w. naszej ery. Świątynia w Manukacie która też jest częścią zabytku jest miejscem kultywacji religii po dziś dzień.

Ukryte stanowiska chrześcijańskie na terenie regionu Nagasaki ( 長崎と天草地方の潜伏キリシタン関連遺産 ) [rok dodania 2018] to: ruiny zamku Hara, kościół (bazylika mniejsza, najstarsza katolicka świątynia w Kraju Kwitnącej Wiśni) w Oura, oraz przyległe wioski. W wioskach tych żyli „ukryci chrześcijanie”, którzy pomimo prześladowań i nieustannej groźby śmierci nie wyrzekli się swojej religii i kultywowali obyczaje i obrządek katolicki. Najbardziej spektakularnym pokazem męczeństwa chrześcijan było publiczne ukrzyżowanie 28 z nich na wzgórzu Nagasaki.

zdj ze strony whc.unesco.org

Ranking najpopularniejszych gier komputerowych w Japonii w 2019 roku

Rynek gier w Azji w tym w Japonii jest jednym z największych na świecie. Japoński przemysł gier jest 3 największym na świecie. W dzisiejszym artykule prezentujemy ranking 50 najlepiej sprzedających się gier. Pierwszym co możemy zauważyć jest to jak popularna jest konsola Switch w Japonii. W ostatnim tygodniu w samym kraju kwitnącej wiśni zostały sprzedane ponad 392,000 konsole. Łącznie sprzedanych zostało około 10 mln. egzemplarzy. Japończycy preferują gry powstałe w Japonii, w ostatnich latach wzrosła popularność gier zagranicznych. Sprzedaż tych gier nie może się jednak równać ze sprzedażą klasycznych tytułów.

MiejsceTytułStudioPlatformaData PremieryGatunek
1Pokémon Sword and ShieldGame FreakSwitch15.11.2019RPG
2Super Smash Bros. UltimateBandai NamcoSwitch7.12.2018Bijatyka
3Kingdom HeartsSquare EnixPlay Station 4, Xbox One25.1.2019Action RPG
4Super Mario Maker 2NintendoSwitch28.6.2019Platformowa
5New Super Mario Bros. UNintendoSwitch, Wii U11.1.2019Platformowa
6Mario Kart 8NintendoSwitch, Wii U28.4.2017Wyścigowa
7MinecraftMojangSwitch21.6.2018Sandbox
8Luigi’s Mansion 3Next LevelSwitch31.10.2019Action-adventure
9Super Mario PartyNDcubeSwitch5.10.2018Imprezowa
10Ring Fit AdventureNintendoSwitch18.10.2019Fitness

Autokarem w klasie biznes

W jaki sposób można podróżować po Japonii? Są pociągi, samochody, rowery ale również… luksusowe autobusy. I używając tu słowa luksusowe wcale nie przesadzamy. Japonia słynie z szybkich pociągów, dzięki którym podróż poprzez kraj jest szybka, luksusowe autokary nocne mają swoje własne plusy.

Jak powstały takie wycieczki? To proste, samoloty nie zawsze są wygodne, pociągi przepełnione a zwyczajne autokary również nie zawsze pozytywnie nas zaskoczą. Wielu klientom brakowało komfortu i spokoju i tak 'powstały luksusowe autokary, które mimo swojej ceny cieszą się ogromną popularnością i jest wielu chętnych aby nim podróżować. Dzięki wygodzie mogą zastąpić hotel. Wieczorem wsiadamy do takiego busa a rano wypoczęci wysiadamy w drugiej części Japonii gotowi na dalsze zwiedzanie. Oczywiście możemy pojechać pociągiem wieczorem, dotrzeć w nocy do naszego celu i już tam udać się spać, bądź przeczekać jeszcze jedną noc w początkowym mieście i udać się rano. Autokarem jednak możemy w trakcie odpoczynku z nogami wyłożonymi i w ciszy oglądać nocne widoki. Po całym dniu zwiedzania i chodzenia jest to dobry sposób na relaks i wyciszenie. 

W autokarze każdy pasażer ma osobny oddzielony pokój. W pokoju znajduje się wygodny fotel z technologią „zero gravity” zaprojektowaną przez NASA. Do obsługi ustawień takich jak nachylenie są przyciski. W każdym pokoju znajdziemy port USB a nawet odświeżacz powietrza. Autokar posiada wifi, więc czytanie naszych artykułów o ciekawostkach i ważnych informacjach na temat Japonii jest jeszcze wygodniejsze. W autokarze znajduje się też toaleta.

Kolejna sprawa to koszt. , zależy on on dystansu i sezonu w jakim chcemy skorzystać z usług dream sleep-era. W sezonie „S” który obejmuje czas od końca kwietnia do początków maja, środek września, drugą połowę grudnia i nowy rok, koszt jest największy. Podróż z Hirakaty do Tokio w tym sezonie dla dorosłego to koszt 10 tys. ¥. W najtańszej jednak opcji możemy kupić bilet za 5,980 ¥. Rezerwacji przejazdu można dokonać na miesiąc przed przejazdem 

Luksusowy autobus wydaje się być  świetnym sposobem na podróż jeśli w planach wycieczki mamy zwiedzanie dwóch odległych części kraju.  Taka nocna podróż jest dużo tańsza od samego biletu za pociąg nie licząc nawet ceny za pobyt w hotelu. Przed podróżą warto więc rozplanować koszty i przemyśleć dobrze wycieczkę tak abyśmy czuli się spełnieni i mogli jak najwięcej zobaczyć nie myśląc o tym że ogranicza nas to ile całe przedsięwzięcie będzie nas kosztować.

Nagroda Japońska ( Japan Prize )

Nagroda Japońska jest prestiżową nagrodą naukową. Przez niektórych zwana również „japońską Nagrodą Nobla”, co pokazuje jej wagę w świecie naukowym. Nagroda ta przyznawana jest badaczom z całego świata przez Japońską Fundację Nauki i Technologii.

Otrzymują ją naukowcy, „których oryginalne i niezwykłe osiągnięcia w zakresie nauki i technologii zostają uznane za poszerzające granice wiedzy, przyczyniające się do utrzymania pokoju i zwiększenia dobrobytu ludzkości”. Nagrodzonym osobom przyznawany jest dyplom, medal okolicznościowy oraz czek w wysokości ok. 50 mln jenów. Nagrody są przyznawane jedynie żyjącym naukowcom i po raz pierwszy zostały rozdane w 1985 roku. W ceremonii ich nadania uczestniczy japońska para cesarska.

Tegoroczni laureaci zostali ogłoszeni 4 lutego. Zostali nimi prof. Robert G. Gallager z MIT oraz prof. Svante Pääbo z Instytutu Maxa Plancka. Pierwszy z nich otrzymał wyróżnienie za wkład w pionierskie badania nad teorią informacji i kodowania. Drugiego uhonorowano za pionierski wkład w paleoantropologię poprzez dekodowanie sekwencji genomu ludzi prehistorycznych. Ceremonia wręczenia nagród i związane z nią odczyty są planowane na połowę kwietnia tego roku.

Co ciekawe my również mamy swojego laureata tej nagrody. Jest nim zoolog, prof. Andrzej Tarkowski z Uniwersytetu Warszawskiego. Został on uhonorowany tą niezwykłą nagrodą za odkrycia w zakresie embriologii ssaków.

logo

źródło: www.japanprize.jp/en/