Cudowna śliwka umeboshi 梅干し 

Mieliście okazję spróbować kiedyś umeboshi (梅干し)? To kwaśny, suszony owoc – po angielsku określany słowem plum, stąd w języku polskim funkcjonuje często jako śliwka, chociaż w rzeczywistości bliżej mu do moreli. 

Tradycja robienia i spożywania umeboshi sięga naprawdę dawnych czasów – uważa się, że już w okresie Heian 平安時代 (794-1185) cesarz był w stanie wyleczyć się z epidemii, pijąc herbatę parzoną z wodorostów, umeboshi i kombu. Pierwotnie więc umeboshi pełniło przede wszystkim rolę lekarstwa dla arystokracji. Stosowanie umeboshi w celu leczenia chorób rozprzestrzeniło się później również wśród kasty wojskowej w okresie Kamakura 鎌倉時代 (1185-1333). Podczas okresu wojen domowych Sengoku 戦国時代 (1467-1603) umeboshi było używane na polu bitwy jako poręczne antidotum i źródło pożywienia. Mówi się, że każdy samuraj wyruszył na wojnę z umeboshi wiszącym na pasku. W okresie Edo 江戸時代 (1603-1868) wzrosła  popularność uprawy śliwek, w związku z czym nawet zwykli ludzie zyskali do nich dostęp. Zaczęli oni marynować je w domach i w ten sposób umeboshi stopniowo stało się tradycyjnym japońskim jedzeniem, którym jest po dziś dzień.

Świeża ume to bardzo kwaśny owoc, która poddana procesowi marynowania w soli zyskuje jeszcze wyraźnie słony posmak. Zastosowanie umeboshi w kuchni jest niezwykle szerokie. Ponieważ wzmacnia smak, dodaje się ją do gotowania. Popularne są także onigiri z umeboshi, a czasami może stanowić samodzielny dodatek do drinków. 

Umeboshi od dawna jest obiektem zainteresowań badaczy, gdyż nie ma wątpliwości, iż ma bardzo duże lecznicze działanie. Poleca się ją szczególnie w przypadku zmęczenia, zatrucia pokarmowego, udaru słonecznego, biegunki, choroby lokomocyjnej, bólów głowy i kaca.  Dodatkowo  w 1950 r. doktor Kyo Sato z Uniwersytetu Hirosaki sporządził z umeboshi antybiotyczny wyciąg, za pomocą którego zwalczył dyzenterię i gronkowca, natomiast w 1968 r. wyizolowano z umeboshi składnik, który na bakteriobójcze działanie na zarazki gruźlicy!

Z czego składa się umeboshi? To przede wszystkim białko, minerały i tłuszcz, ale także duża ilość wapnia, żelaza, potasu i fosforu. Umeboshi zawiera również kwasy organiczne (kwas cytronowy i kwas fosforowy), które nie rozkładają się w procesie marynowania, natomiast wspomagają one wchłanianie minerałów.

Źródło zdjęć: naturallysavvy.com

ポーランドのベリー類

ポーランドの夏といえばフルーツ!この時期八百屋さんにはたくさんの種類のフルーツが並びます。特に目を引くのがベリー類。値段も日本に比べるとかなり安いので、気負わずにたくさん楽しむことが出来ます。そのまま食べるのはもちろん、ジャムや果実酒に加工するのもまた楽しいものです。この時期はイチゴやラズベリーの入ったビニール袋を手にして出勤する人も多く見かけます。

今回は特によく目にするベリー類の名前をまとめてみました!

ポーランド語 読み方 意味
Truskawka トゥルスカフカ イチゴ
Malina マリナ ラズベリー
Jagoda ヤゴダ ブルーベリー
Borówka ボルフカ ビルベリー(大ぶりのブルーベリー)
Żurawina ジュラヴィナ クランベリー
Czerwona Porzeczka チェルヴォナ ポジェチカ レッドカラント
Czarna Porzeczka チャルナ ポジェチカ ブラックカラント
Agrest アグレスト グーズベリー(西洋すぐり)
Poziomka ポジョムカ 野いちご
Czereśnia チェレシニア サクランボ
Wiśnia ヴィシニア サクランボ(色身が濃く、酸味が強い)
Jeżyna イエジナ クロイチゴ

 

Lato po japońsku – dosłownie

Za oknem już od jakiegoś czasu – lato wreszcie zawitało!

W związku z nadejściem, zdaniem wielu, najprzyjemniejszej pory roku, przypomnijmy sobie kilka japońskich słówek związanych z latem.

natsu lato
夏休み natsuyasumi wakacje
休暇 kyuuka urlop
旅行する ryokoo suru podróżować
yama góry
mizuumi jezioro
umi morze
hama plaża
suna piasek
水泳 suiei pływanie
水着 mizugi strój kąpielowy
日/太陽 hi/taiyou słońce
日陰 hikage cień
日焼け hiyake opalenizna
日傘 higasa parasol słoneczny
祭り matsuri festiwal
夏祭り natsumatsuri letni festiwal
浴衣 yukata letnie kimono
団扇 uchiwa wachlarz
花火 hanabi fajerwerki
扇風機 senpuuki wentylator, wiatrak
スイカ suika arbuz
アイスクリーム / アイス aisukuriimu / aisu lody
ピクニック pikunikku piknik
かき氷 kakigori japoński lód zmieszany z syropem
ひまわり himawari słonecznik
サングラス sangurasu okulary przeciwsłoneczne
梅雨 tsuyu pora deszczowa
自転車 jitensha rower
暑い atsui gorąco
涼しい suzushii chłodno
ビーチボール biichibooru piłka plażowa
日焼け止め hiyakedome krem do opalania
ビーチサンダル (ビーサン) biichisandaru (biisan) japonki, klapki
レモネード remoneedo lemoniada

Mamy nadzieję, że to słownictwo może wam się przydać! 🙂

źródło zdjęcia : www.polityka.pl

フウォドニク (Chłodnik)

フウォドニク (Chłodnik)はポーランドのスープの一種です。冷たい(Chłodny)という言葉から名前が付いているとおり、夏に食べられる冷製スープです。本来は冷たいスープ全般をフオドニクといいますが、一般的にフウォドニクと言った場合は、鮮やかなピンク色が特徴のフオドニク・リテフスキ(Chłodnik Litewski)を指すことが多いです。

これはボトヴィンカ(Botwinka)と呼ばれるテーブルビートの一種もしくはブラキ(Buraki)を使って作られるもので、それらの野菜を煮出して冷やしたものにケフィアやヨーグルト・サワークリームなどの乳製品を混ぜ、ゆでたまごやきゅうり、ラディッシュなどを加えたものです。ボトヴィンカを煮出すとバルシチと同じく真っ赤なスープが出来上がりますが、それに乳製品を加えると見た目にも鮮やかなピンク色になります。乳製品が入っているため、少し酸味のある味です。

夏の短い間しか食べられない料理なので、ポーランドに来た際にはぜひ挑戦してみては?ちなみにシーズン中はスーパーでも出来合いのフウォドニクがペットボトルやヨーグルトとそっくりの容器に入られて売っています。ヨーグルトやケフィルのコーナーに置いてあることが多いので、味つきヨーグルトだと思って飲んだら何か違った・・・なんてことにならないように注意して下さいね。

chlodnik butelka
(写真はpoland.gov.plのものです)

ポーランドの父の日(Dzień Ojca) – ポーランドの祝祭日

6月23日はポーランドの父の日です。ポーランド語ではDzień Ojca(ジェン・オイツァ)といいます。

もともとは1909年、アメリカ・ワシントン州にあるスポケーンという街に住んでいたソノラ・スマート・ドッドという女性が、男でひとつで自分を含めた6人の子どもを育ててくれた父親への敬意を表し、父の誕生月である6月に礼拝をしてもらったことが父の日が祝われるきっかけになったと言われています。最初の父の日の式典は1910年6月19日にスケポーンで行われました。

ポーランドで父の日が行われるようになったのは1965年。母の日と同じくカードを書いたり、電話をかけて日ごろの感謝の気持ちを伝えたりしますが、どうも母の日と比べると今イチ盛り上がりに欠ける祝日という印象は否めません。父親のためカードがよくシャツやネックタイの形をしています。

手作りの父の日のカード

やはり母親に比べると、父親に気持ちを伝えるのは照れくさいと言うことなのでしょうか。せっかくの機会、たまには父親とじっくり話してみるのもいいかもしれないですね。

写真はkredkowo.pl, edziecko.plのものです。

2023年ワジェンキ公園ショパンコンサート開始!

ワルシャワの夏の風物詩であるワジェンキ公園のショパンコンサートが今年も始まります!今年の日程・演奏者は以下の通りです。

日程 12:00 16:00
5月14日 Philippe Giusiano (France) Jakub Kuszlik
5月21日 Adam Goździewski Edward Wolanin
5月28日 Kevin Kenner (USA) Marcin Wieczorek
6月4日 Giuliano Adorno (Italy) Maria Gabryś-Heyke
6月11日 Magdalena Lisak Marek Drewnowski
6月18日 Joanna Ławrynowicz Ingrid Fliter (Argentine)
6月25日 Hyuk Lee (Korea) Hao Rao (China)
7月2日 François Dumont (France) Mateusz Krzyżowski
7月9日 Maria Korecka-Soszkowska Michelle Candotti (Italy)
7月16日 Aleksandra Świgut Łukasz Krupiński
7月23日 Julia Kociuban Kamil Pacholec
7月30日 Trung viet Nguyen (Vietnam) Janusz Olejniczak
8月6日 Julia Łozowska Radosław Sobczak
8月13日 Colleen Lee (Hong Kong) Beata Blińska
8月20日 Tokiko Kobayakawa (Japan) Martín García García (Spain)
8月27日 Mateusz Dubiel Michał Szymanowski
9月3日 Eric Lu (USA) Zbigniew Raubo
9月10日 Charles Richard-Hamelin (Canada) Wojciech Kruczek
9月17日 Piotr Alexewicz Adam Kałduński
9月24日 Filip Wojciechowski Karol Radziwonowicz

(写真はMuzeum Łazienki Królewskieのものです)

Witaj szkoło! Początek roku szkolnego w Japonii

W Japonii obowiązkiem szkolnym objęte są dzieci od 6 do 15 roku życia (szkoła podstawowa i gimnazjum). W przeciwieństwie do Polski i innych krajów Zachodu, w Japonii zarówno rok szkolny jak i akademicki rozpoczynają się już w kwietniu! Nauka w szkołach przebiega przeważnie w systemie trymestralnym. Pierwszy trymestr trwa od kwietnia od ok. 20 lipca, kiedy to zaczynają się wakacje letnie. Powrót do szkoły następuje po ok. 6 tygodniach przerwy – na początku września. Uczniowie kontynuują naukę do 25 grudnia. Ponieważ 23 grudnia wypadają urodziny cesarza, będące świętem narodowym, niektóre szkoły już od tego dnia rozpoczynają wakacje zimowe, które trwają do początku stycznia. Zazwyczaj zajęcia zaczynają się między 4 a 7 stycznia, jednak w północnych rejonach Japonii (całe Hokkaidō, północna część rejonu Tōhoku oraz częściowo także prefektury Yamanashi i Nagano) ferie zimowe kończą się w okresie między 15 a 20 stycznia. W zamian za to ulegają skróceniu o 2 tygodnie wakacje letnie. Ostatni trymestr nauki trwa do późnego marca.

Podział roku akademickiego w praktyce wygląda podobnie, choć same zajęcia odbywają się w cyklach rocznych lub semestralnych. Natomiast formalnie w kalendarzu akademickim są 2 semestry zwane letnim i zimowym lub wiosennym i jesiennym. W porównaniu ze szkołami wydłużeniu ulegają wakacje letnie – bowiem zajęcia na uniwersytetach rozpoczynają się ponownie w październiku. Po przerwie zimowej zajęcia zaczynają się w pierwszym tygodniu stycznia i trwają przez około 3 tygodnie. Na większości uczelni w lutym jest tylko sesja egzaminacyjna, więc studenci mają wakacje do początku kwietnia, kiedy ma miejsce inauguracja nowego roku akademickiego. Absolwenci z danego rocznika, często ubrani w odświętne stroje ze spodniami hakama, uczestniczą także w wypadającej w marcu ceremonii ukończenia studiów (sotsugyōshiki). W celu zwiększenia konkurencyjności japońskich uczelni i przyciągnięcia większej ilości studentów zagranicznych, na uczelniach wyższych trwają dyskusje nad zmianą organizacji roku akademickiego, tak by rozpoczynał się on w październiku, jednak ku temu jeszcze daleka droga. Kwietniowa ceremonia immatrykulacyjna ma w Japonii długą tradycję i jest silnie powiązana z symboliką przyrodniczą. Kwiecień to czas kwitnienia wiśni (sakura), a wczesna wiosna uważana jest za okres nowych początków. Bujnie rozkwitające sakury, które często porastają szkolne podwórka i kampusy akademickie, są silnie związane z symboliką szkolną. Przykładowo, dawniej kiedy wyniki egzaminów wstępnych wysyłano kandydatom telegramem, jego treść brzmiała w przypadku przyjęcia na studia „Sakura saku” (Wiśnie kwitną), natomiast odpowiedź odmowna miała treść „Sakura chiru” (Płatki wiśni opadają).

Kwiecień jest miesiącem rozpoczynającym także rok fiskalny i podatkowy oraz momentem przyjęć do pracy nowych pracowników. Duże przedsiębiorstwa prowadzą rekrutację przez cały rok, jednak ceremonia przyjęcia do firmy (nyūshashiki) i rozpoczęcie pracy mają miejsce w kwietniu. Studenci już od trzeciego roku studiów (w Japonii uznawane za wyższe wykształcenie studia licencjackie trwają standardowo 4 lata) rozpoczynają proces poszukiwania pracy (shūshoku katsudō, w skrócie shūkatsu) – odziani w jednakowe garnitury lub garsonki chodzą na niezliczone rozmowy kwalifikacyjne i dokonują wyboru przyszłego pracodawcy. Wszyscy świeżo upieczeni absolwenci (shinsotsu) z danego rocznika są razem przyjmowani do pracy właśnie na początku kwietnia.

System edukacji w Japonii

W Japonii edukacja jest obowiązkowa z grubsza od 6 do 15 roku życia. Rok szkolny rozpoczyna się w kwietniu, więc prawie wszystkie dzieci, które ukończyły 6 lat do 1 kwietnia każdego roku, uczęszczają do szkoły podstawowej. Po ukończeniu sześciu lat kształcenia podstawowego w szkole podstawowej przechodzą do gimnazjum, w którym uczą się trzy lata przed ukończeniem szkoły. Obowiązkowa edukacja w Japonii kończy się na gimnazjum.

Nie ma egzaminów wstępnych ani opłat za naukę w publicznych szkołach podstawowych i gimnazjach, a podręczniki są rozdawane bezpłatnie. Główne wydatki rodziców lub opiekunów to mundurki, materiały dodatkowe, opłaty za lunch i opłaty za wycieczki szkolne. Wiele prywatnych szkół podstawowych i gimnazjów oferuje jednak większe szanse na dostanie dostanie się do najlepszych szkół średnich i przyciąga wielu kandydatów, mimo niekiedy cholendarnych opłat za studia.

Po ukończeniu obowiązkowej edukacji uczniowie mają cały szereg możliwości wyboru. Istnieje wiele różnych rodzajów instytucji, które oferują kształcenie osób od 15 do 18 lat. Są w nich standardowe szkoły średnie dające kształcenie ogólne, a także szkoły rolnicze, przemysłowe i komercyjne. Możliwe jest również studiowanie w szkole średniej za pośrednictwem korespondencji podczas pracy. Istnieje również pięcioletnie kōtō senmon gakkō 高等専門学校 (technika), które łączą kształcenie ogólne ze specjalistycznym szkoleniem technicznym. W Japonii 98,1% absolwentów absolwentów gimnazjów kontynuuje naukę na jeden z powyższych sposobów.

Na poziomie szkolnictwa wyższego istnieją uniwersytety z czteroletnimi programami, dwuletnie kolegia i senmon gakkō 専門学校 (kolegia zawodowe) z programami trwającymi dwa lub więcej lat. Po ukończeniu studiów można spędzić kolejne dwa lata na studiach specjalistycznych, aby uzyskać tytuł magistra lub trzy bądź więcej lat na doktorat.

Źródła zdjęć: hisgo.com; argumentpress.ro

ゴウォンプキ(Gołąbki)

ゴウォンプキ(Gołąbki)はポーランド料理のひとつで、簡単に言えばロールキャベツです。

お肉をキャベツの葉で巻いて煮込むのは日本式のロールキャベツと同じですが、大きな違いは、お肉にお米がたっぷり混ぜ込んであることです。あらかじめかために茹でておいたお米を豚挽き肉・卵と混ぜ合わせてタネを作ります。玉ねぎを入れる場合は、いためたものではなく生のままをみじん切り、もしくは摩り下ろして加えます。家庭によってはマジョラムやにんにく、パセリの葉を加えることも。先に火を通しておいたキャベツの葉に適量のタネを置き、空気が入らないように巻いていきます。ちなみにポーランドではキャベツに火を通す時は葉を一枚一枚はがしてから茹でるのではなく、大きいお鍋にお湯を沸騰させ、そこにキャベツを丸々ひとつ入れて、火が通ったものを順番にはがしていきます。

タネをキャベツでくるんだら、お鍋に入れて野菜やお肉からとったスープを注いで煮込みます。煮込むほかにも、薄く水を張った耐熱皿にロールキャベツを入れ、オーブンで焼くという方法もあります。

ソースはトマトソースが基本。煮込んでいる最中にトマトピューレやトマトペーストを加えてさらに煮込むもよし、別に作ったトマトソースをかけて頂くもよし。この場合はトマトペーストとサワークリーム、水に少量の小麦粉を加えて火にかけます。オーブンで焼いたロールキャベツにはこのソースがピッタリです!

Shunbun no hi 春分の日 – Święto równonocy wiosennej

Shunbun no hi 春分の日 jest to święto państwowe w Japonii, które ma miejsce w dniu równonocy wiosennej czasu japońskiego (równonoc wiosenna może wystąpić w różnych terminach w różnych strefach czasowych). Zwykle ma ono miejsce 20 lub 21 marca. Data święta nie jest oficjalnie ogłoszona do lutego poprzedniego roku, ze względu na potrzebę ostatnich pomiarów astronomicznych. W tym roku będzie 21 marca.

Shunbun no Hi to święto świętujące wiosenną równonoc. Jest to część siedmiodniowego okresu festiwalu o nazwie Haru no Higan 春の彼岸 (chwalenie wiosny oraz docenianie istot żyjących). Jest to jeden z dwóch punktów w ciągu roku, drugi to jesień, gdzie światło dzienne i nocne są tej samej długości i jest oficjalną zmianą pór roku. Ze względu na charakter święta obracającego się wokół zmian astronomicznych data święta może zmieniać się z roku na rok, ale zwykle wypada pomiędzy 19 marca a 22 marca. W dawnych czasach święto początkowo nazywało się Higan no Nakaba 彼岸のなかば , co oznacza „Środek Tygodnia Równonocy”.

Wakacje były początkowo czasem odwiedzania miejsc grobów bliskich i oddawania hołdu przodkom. Japończycy również poświęcają czas na odnowienie swojego życia poprzez sprzątanie domów i wprowadzanie zmian życiowych, takich jak rozpoczęcie lub ukończenie szkoły bądź nowe hobby. Dzisiaj Shunbun no Hi to święto narodowe, a większość Japończyków będzie miała wolny dzień, aby świętować ze swoimi rodzinami. Wiele osób wróci do swoich rodzinnych stron, aby spędzić dzień ze swoimi bliskimi. Dzień jest obchodzony, aby celebrować nadejście wiosenny i docenić rozkwit przyrody po długiej zimie. Niektórzy ludzie nadal odwiedzają miejsca pochówku swoich bliskich, zamiatają nagrobek z gruzu i często zostawiają ofiary z jedzenia lub świeże cięte kwiaty.

W tym dniu Japończycy jedzą ciastka ryżowe pokryte dżemem fasolowym (bota-mochi). Ich nazwa zmienia się w zależności od pory roku. Ciastka przyjmują nazwy kwiatów sezonowych. W okresie równonocy wiosennej ciastka nazywane są „bota-mochi (ぼ た も ち)” ponieważ jest to sezon kwiatów piwonii (botan / 牡丹). W przypadku równonocy jesiennej ciastka te noszą one nazwę „ohagi (お は ぎ)”, „ponieważ jest to sezon koniczyny buszu (hagi / 萩).

Źródła zdjęć: kic-update.com; kurumefan.com

男性の日 (Dzień Mężczyzn) – ポーランドの祝祭日

女性の日」から2日後の3月10日は「男性の日(Dzień Mężczyzn – ジェン・メンシチズン)」です!

この祝日は男女平等の名のもとに1999年に始まったそうです。女性の日とは逆に、女性から男性にちょっとしたプレゼントやカードを渡したりしますが、女性の日のようにポピュラーな祝日ではなく、男性自身もこの日のことを知らないことが多いためにかえってビックリされることもあります。

ちなみに9月30日は「男の子の日(Dzień Chłopaka – ジェン・フウォパカ)」です。「男性の日」と何が違うかというと、この日はもっと年齢層の低い少年達のための日です。というわけで10代の少女たちが憎からず思っている男の子に自分の気持ちを伝えたり、プレゼントを渡したりするのだそうで、「男性の日」よりはもう少し盛り上がる日であるようです。

女性の日 (Dzień Kobiet) – ポーランドの祝祭日

3月8日は“女性の日 (Dzień Kobiet – ジェン・コビエト)”です。

ポーランドでは簡単に“女性の日”と言われますが、正式には“国際女性デー”。また“国際婦人デー”とも言われています。1904年3月8日、アメリカ・ニューヨークで、女性たちが婦人参政権要求のデモを起こしました。これを受けて1910年、コペンハーゲンで行われた国際社会主義者会議で、ドイツの社会主義者クララ・ツェトキンが「女性の政治的自由と平等のために戦う記念の日にしよう」と提唱したのが始まりだそうです。

国連は国際婦人年の1975年3月8日以来この日を“国際婦人デー”と定め、加盟国に対して女性の平等な社会参加を呼びかけています。ちなみに日本では1923年、社会主義婦人団体“赤瀾会”が中心となって東京・神田のキリスト教青年会館で女性の政治的・社会的・経済的自由を訴える演説会が開催されたのが最初でした。

このように書くととても政治的な意味合いが強い一日のようですが、ポーランドではいたって普通、バレンタインと同じように男性が女性に花や小さなプレゼントなどを贈る日です。バレンタインと違うのは、花を贈る対象が妻や恋人だけではなく、仕事仲間であったり友人であったりもするところでしょうか。またスーパーなどでは、女性客にお花を配るところもあるようです。バレンタインのお花はバラと決まっていますが、ポーランドでは女性の日は主にチューリップが贈られます。この日はお花屋さんは朝から大忙し。チューリップの束が飛ぶように売れていきます。仕事前にお花を買い求める男性も多く、道行く女性の顔も心なしか笑顔が多い気がします。

日本ではあまり関心がもたれることのない女性の日。何かあっても、女性団体がシンポジウムを開いたり、どちらかと言うと女性が女性のために活動する日になっているようです。

Dzień Dziewczynek – Hina-matsuri ひな祭り

3 marca w Japonii we wszystkich domach, w których mieszkają dziewczynki, obchodzone jest uroczyste święto zwane Dniem Dziewczynek lub Świętem Lalek (jap. Hina-matsuri ひな祭り). Ponieważ dzień ten przypada w sezonie kwitnienia brzoskwiń, bywa on również nazywany Momo-no Sekku (jap. 桃の節句, czyli Świętem Brzoskwiń).

Tego dnia odmawiane są modlitwy za zdrowie i szczęście dziewczynek, zaś najważniejszym elementem święta jest wystawienie w każdym domu na specjalnym ołtarzyku lalek Hina-ningyō ひな人形.

Lalki pary cesarskiej Hina-ningyō

Jest to specjalny zestaw, który składają się z minimum dwóch lalek – Cesarza i Cesarzowej ubranych w szaty w stylu ery Heian 平安時代 (794-1185). Zgodnie z ustalonymi zasadami i tradycją można dodać poniżej Cesarza i Cesarzowej kolejną platformę, na której umieszcza się 3 pomocników pary cesarskiej. Oczywiście można dodawać kolejne platformy, tj. na trzeciej od góry można ulokować 5 muzyków, na czwartej od góry- 2 ministrów, na piątej- 3 strażaków. To daje nam liczbę aż 15 lalek, jednak jeżeli chcemy mieć pełny komplet należy go uzupełnić jeszcze o 2 muzyków na trzeciej od góry platformie. Ze względu na metraż mieszkań w Japonii, często cały komplet po prostu się w nim nie mieści. Poza tym lalki to naprawdę kosztowny wydatek, dlatego obecnie najbardziej popularny jest zestaw minimalny. Hina-ningyō często jest przekazywane z pokolenia na pokolenie. Zazwyczaj rodzice kupują córce zestaw lalek na jej pierwsze Hina-matsuri.

Świąteczne specjały Święta Dziewczynek

W Hina-matsuri dziewczynki jedzą specjalne ryżowe specjały mające im zapewnić pomyślność. Główne danie to chirashi-zushi ちらし寿司 (sushi w wielkiej misce, udekorowane rybami, krewetkami, rożnymi warzywami i jajkiem). Na deser podawane są ciasteczka ryżowe – hishi mochi 菱餅 (różowo-zielono-białe ciastko mochi z kleistego ryżu) i hina arare ひな あられ (drobne chrupki ryżowe). Do tego pije się shirozake, czyli dosłownie „białe sake” z ryżu. Jednak trzeba uważać, żeby dziewczynki się nie upiły, bo ten alkohol może mieć nawet 10%!

Lalki, sushi i słodycze – wygląda na to, że święto dziewczynek jest naprawdę miłe i sympatyczne. Jednak trzeba pamiętać o jednej bardzo ważnej rzeczy. Gdy tylko święto Hina-Matsuri się skończy, należy czym prędzej schować Hina-Ningyo, ponieważ mówi się, iż w przeciwnym wypadku dziewczynka późno wyjdzie za mąż.

 źródła zdjęć: asahi.com, minamura.jp, toyokeizai.net

Walentynki po japońsku, czyli czekolada dla mężczyzn

Globalizacja jest faktem. Walentynki – popularne amerykańskie święto zakochanych – przenika również do innych kultur i krajów. Nawet w Europie, w tym w Polsce, jest to świetna okazja na zysk dla sprzedawców i producentów rozmaitych towarów, którymi mogą obdarowywać się zakochani.

Również Japończycy, których upodobanie do amerykańskiej kultury nie jest żadną tajemnicą, obchodzą to święto w swoim kraju. Warto wspomnieć, że tak jak inne nowe zwyczaje, ten też Japończycy w jedyny w swoim rodzaju sposób doskonale wpletli w swój rodzimy kulturowy i społeczny kontekst, tak aby wpasowało się do japońskiej kultury dawania, otrzymywania, oraz wyrażania wzajemnego szacunku. Tak, szacunku – nie romantycznej miłości!

Kolorowe czekoladki dla wielbicieli zwierzątek

Otóż 14 lutego w Japonii to dzień “czekoladowy”. Nie wyobrażajcie sobie jednak, że mężczyźni kupują swoim ukochanym czekoladki. Nic bardziej mylnego. Czekoladki kupują i wręczają tego dnia kobiety mężczyznom. I to niekoniecznie tym ukochanym – po prostu tym, wobec których mają pewne “zobowiązania”, zwane po japońsku giri (義理). Stąd tzw. giri choko 義理チョコ – czyli w wolnym tłumaczeniu “obowiązkowe czekoladki”.

Kto powiedział, że czekoladki muszą być okrągłe i brązowe?

Giri choko wręczane są zatem przez Japonki kolegom w pracy lub w szkole, szefom i innym mężczyznom, wobec których istnieje jakieś “zobowiązanie” natury społecznej. Walentynki w Japonii to tony czekoladek w sklepach, supermarketach, czasem opatrzonych napisem “kansha” czyli wdzięczność. W większych miastach co roku przed Walentynkami organizowane są również specjalne targi czekoladek, na których producenci prześcigający się w pomysłach na najbardziej pomysłowe, urocze, lub po prostu przepyszne czekoladki prezentują swoje wyroby. Niemal na każdym stoisku istnieje możliwość darmowej degustacji (serdecznie polecamy mimo tłumów).

Fragment hali targów czekoladek w Ikebukuro, Tokio, 2017.

Klasyczne pralinki to zawsze strzał w dziesiątkę

Japonia oczywiście ciągle się zmienia, a wspomniane wyżej giri choko są obecnie uzupełniane tzw. “honmei choko” – wyrażającymi “prawdziwe uczucie” dla ukochanej osoby, lub “tomo choko” – czekoladowymi upominkami dla przyjaciół, niezależnie od płci. Bardziej uzdolnione kulinarnie dziewczyny samodzielnie przygotowują w domu czekoladki (tezukuri choko 手作りチョコ) używając do tego gotowej czekolady, śmietanki, masła i różnych dodatków i posypek do kupienia w większości sklepów.Takie cudeńka mają oczywiście większą wartość sentymentalną niż czekoladki ze sklepu. Zwykle wręcza się je w pięknym opakowaniu tym bardziej wyjątkowym mężczyznom.

Ręcznie wykonane czekoladki

Panowie odwdzięczają się paniom w specjalne święto będące japońskim odpowiednikiem dnia kobiet – White Day.

A Wy? Nie wolelibyście dostać mnóstwa pysznych czekoladek zamiast pluszowych serduszek?

źródła zdjęć: fashionsnap.com, leaftokyo.net, i.isetan.co.jp, trip-s.world.com, bricomag-news.com, kobe-lunchtime.com

脂の木曜日(Tłusty Czwartek) – ポーランドの祝祭日

ポーランドには”Tłusty Czwartek(トゥスティ・チファルテック)”と呼ばれる、日本語に訳すると「脂の木曜日」という日があります。これは何の日かというと、毎年四旬節期間直前の木曜日、ポーランドの揚げ菓子であるポンチキをおなかいっぱい食べる日なのです!2023年のTłusty Czwartekは2月16日に当たります。

これはカトリック教会における四旬節と関係した習慣です。もともと四旬節の期間中はご馳走や甘いものを食べたり贅沢をしたりすることが控えられていました。そのため、四旬節が始まる前に家にあるお砂糖や卵などを使い切って、おいしいものの食べ納めをしておこうというところから始まった習慣なんだとか。最近では四旬節中の習慣もだんだん廃れてきていますが、Tłusty Czwartekという習慣だけは根強く残り、多くのポーランド人はこの日はポンチキを食べるのが当たり前と思っているようです。家だけではなく、職場でも学校でも食べます。ひとり2個や3個は当たり前、10個以上食べる強者もいます。

というわけでこの日は国中のお菓子屋さん・パン屋さんの軒先に大量のポンチキが並びます。お店によっては1週間ほど前からこの日に向けてポンチキの予約を受け付けています。ひとりで10個買う人、箱買いする人も珍しくはありません。人気店の前では長い行列が起こります。

最近はお洒落なポンチキ屋さんも増えたり、新聞やネットでもポンチキが美味しいお店のランキングをやっているので、皆さんもぜひお気に入りのお店を見つけてくださいね。

Paczki na Chmielnej